Met ijver en inzet naar franchise-succes!
Interview met Thomas Wilde, CEO van Call a Pizza Franchise GmbH
Call a Pizza heeft als pizzabezorgdienst baanbrekend werk verricht op de Duitse afhaalmarkt. Vandaag de dag steunt het bedrijf op een sterk franchisesysteem, terwijl individuele franchisenemers veel vrijheden behouden - ook al weet CEO Thomas Wilde precies wat een succesvolle pizzawinkel nodig heeft. Wirtschaftsforum onthulde hij de belangrijkste geheimen voor succes.
Wirtschaftsforum: Meneer Wilde, toen de eerste Call a Pizza-winkel in de jaren 80 werd geopend, was het onderliggende bedrijfsmodel in Duitsland nog vrij nieuw - hoeveel pionierswerk zit er in de geschiedenis van uw bedrijf?
Thomas Wilde: Ikzelf ben in 1989 als bijbaan begonnen als pizzabezorger in mijn eerste winkel. Mijn ouders – beiden ambtenaren – konden destijds het bedrijfsconcept niet geloven: klanten bestellen telefonisch een pizza, die een half uur later gewoon thuis wordt bezorgd. In die tijd haalde je hooguit een halve kip bij Wienerwald, net zoals mijn vader deed. Later ben ik opgeklommen tot ploegleider en heb ik uiteindelijk de winkel gekocht waar ik oorspronkelijk was begonnen, in 1991. Juridisch gezien ben ik dus ook vandaag nog steeds franchisenemer.
Wirtschaftsforum: Kort daarna hebt u de wereld van Call a Pizza voor enige tijd verlaten – totdat u het bedrijf in 2002 overnam.
Thomas Wilde: Destijds deelde Call a Pizza het marktleiderschap in Duitsland met twee andere bekende ketens – en ondanks grotere fouten van het toenmalige management stond het toch aan de rand van faillissement. Ik beheerde destijds de omzetrijkste winkel van de keten, voerde daarnaast ook winkelcontroles uit in andere filialen en was medeverantwoordelijk voor de expansie in Berlijn. Ik heb het bedrijf toen overgenomen om het met een duidelijk turnaround-concept in de toekomst te leiden. Daarvoor moesten we eerst nogal wat ballast verwijderen en hebben ons winkelnetwerk van 75 naar 50 uitgedund. Inmiddels exploiteren we weer iets meer dan 120 winkels – hiermee zijn we qua aantal filialen de afgelopen twee decennia stabiel, maar zeer bedachtzaam gegroeid. Hetzelfde geldt voor onze omzet- en winstontwikkeling. Door de lastige economische situatie moesten we vorig jaar voor het eerst een omzetverlies rapporteren, en hebben ook na lange tijd weer voor het eerst winkels verloren die helaas niet meer te behouden waren. Toch blijft onze financiële positie stabiel.
Wirtschaftsforum: Een stabiliteit die u ook van uw franchisenemers verwacht?
Thomas Wilde: In principe wel – maar een franchisenemer is een zelfstandige ondernemer die binnen de door ons gestelde voorwaarden zijn eigen beslissingen mag maken: speelruimtes die wij heel bewust verlenen. Elk van onze partners mag bijvoorbeeld zelf zijn openingstijden, zijn prijsbeleid en het grootste deel van de bronnen voor zijn grondstoffen kiezen – wij schrijven alleen de productspecificaties voor die de franchisenemer moet aanbieden. Als daar tegen wordt gezondigd, verbreek ik keihard het contract. Anders mogen onze partners ook beslissingen nemen die ik volledig onjuist vind: bijvoorbeeld onzinnige prijsafwijkingen vergeleken met concurrenten of te korte openingstijden. Want wie ik om 23.00 uur kan bewijzen dat ik de beste pizza van de stad te bieden heb, die zal bij mij ook wel eens middags om 12.00 uur bestellen.
Wirtschaftsforum: Welke tips geeft u aan uw franchisenemers mee?
Thomas Wilde: Al op weg naar het franchisecontract falen velen helaas - omdat ze niet genoeg eigen vermogen hebben, omdat het financieringsconcept niet haalbaar blijkt, of omdat er geen geschikte locatie wordt gevonden. Veel van deze hindernissen zijn voorspelbaar, maar vele van onze franchisenemers komen uit de lagere en midden sociaal-economische milieus, hebben lacunes in hun werkbiografie en soms niet de beste schooldiploma�s. Dit vereist veel geduld van beide kanten. Wanneer de winkel eenmaal is geopend, begint het echte werk voor de franchisenemer pas. Baas zijn betekent: werken, werken, werken! Je bent 's ochtends de eerste die in de winkel staat en 's avonds de laatste die naar huis gaat en nog de deur op slot doet. Ik adviseer ook dringend om alle administratieve activiteiten zoals de boekhouding in de winkel te doen en niet vanuit een thuiskantoor: Want als de baas op kantoor is, kan een bedrijf heel anders worden geleid dan wanneer hij schittert door afwezigheid.
Wirtschaftsforum: Hebben sommige franchisenemers verkeerde verwachtingen van hun nieuwe taken?
Thomas Wilde: Absoluut - en dat is in de meeste gevallen de reden voor later falen. Dan loopt de ziektekostenverzekering van de halve familie via de pizza-winkel, en om het nog erger te maken volgen elke maand 5.000 EUR aan onttrekkingen om de steeds luxueuzere levensstijl te bekostigen - inclusief de Rolex om de pols. Maar ook arrogantie kan tot ondergang leiden: Een van onze franchisenemers was bankier en nam zijn nieuwe project volledig lichtzinnig op. Na iets meer dan een half jaar volgde het faillissement. Gelukkig was hij inzichtelijk en had hij erkend dat hij zijn eigen zaak serieuzer had moeten nemen. Maar toen was het al te laat. Als kapitein mag je niet pas naar de brug komen als het schip al zinkt.
Wirtschaftsforum: En hoe ziet het succesverhaal bij Call a Pizza eruit?
Thomas Wilde: Dan denk ik aan mijn assistent, die 25 jaar geleden de tegels schoonmaakte in mijn winkel. Vandaag de dag verdient hij een zes-cijferig salaris bij mij. Zinnen als "Ik kan niet, ik wil niet, ik doe het niet" komen helemaal niet voor in zijn woordenboek. Hij is gepassioneerd voor Call a Pizza net zoals ik - en toont aan wat er allemaal mogelijk is in een franchiseomgeving!